Χαρίζεται… For adoption…

ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ
 
ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΚΟΥΤΑΒΑΚΙ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΝΑ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΘΑΜΝΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΗΜΕΡΩΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΑΣΩ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟ. ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΖΩΟΥΣ ( ΜΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ). ΕΙΝΑΙ ΑΡΣΕΝΙΚΟ, ΗΜΙΑΙΜΟ, ΠΕΡΙΠΟΥ 4 ΜΗΝΩΝ, (ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΣΑΙΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ) ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟ, ΑΠΟΠΑΡΑΣΙΤΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΚΥΛΙΑ.
ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣΓΙΩΡΓΟΣ             6937 00 22 76      

Cute pup needs you! Χαριτωμένο κουτάβι σε χρειάζεται!

This little fellow was abandoned! The people caring for him temporarily leave soon and cannot take him along… he is fine in the house, ok with other animals, loving smart and playful and so far, doesn’t bark!

Can you offer him the home he needs or help him find it?

Αυτό το τυπάκι εγκαταλείφθηκε! Οι άνθρωποι που το φροντίζουν προσωρινάφεύγουν σύντομα και δεν μπορούν να τον πάρουν μαζί τους…  είναι μια χαρά μέσα στο σπίτι και με άλλα ζώα, αγαπησιάρης, παιχνιδιάρης και έξυπνος και μέχρι τώρα, δεν γαβγίζει!

Μπορείς να του δώσεις την οικογένεια που χρειάζεται ή να βοηθήσεις να την βρει;

Mavroula, RIP…

A few words from Mavroula’s foster home:
“Today, sadly we decided, after the opinions of 4 vets that the kindest thing for Mavroulla was euthanasia. This is not a decision taken lightly. We have spent the last 6 weeks caring for her, treating her and hoping for improvement.
Unfortunately the injuries which, at the beginning we believed treatable proved more severe and as she was not recovering as well as expected we took her for another opinion. As we know this vet never gives up hope until there is no hope left, we had to respect his opinion today.
We considered the possibility of her travelling to another country to be cared for, but not healed for the rest of her life.
As she was incontinent, she required constant cleaning, her walking was a strange lurching, ending in collapse and her rear end was emaciated. Having cared for her for 6 weeks it was an extremely difficult decision to make but we feel that this was the only humane alternative for Mavroulla.
For those of you who do not agree with us I would ask you to consider if it was yourself, lying seriously injured, unable to control your bodily functions and relying on someone to empty your bladder, wash you constantly trying to keep you free of wounds, for the rest of your abnormal life, what would you choose?” If you have any questions, please contact CAWG via info@CretanAnimalWelfare.org

Working on quarantine! Φτιάχνοντας την καραντίνα!

The Heraklion Municipal Shelter is in desperate need of a quarantine area! Dedicated CAWG volunteers started work recently in order to close an opening between the wall and ceiling and soon will start work on the floor!

All the work is voluntary but we need funds for the materials and the transport – if you can help us build a better future for the strays of Heraklion area, please donate via Paypal or through our bank!

Το Κυνοκομείο Δήμου Ηρακλείου χρειάζεται οπωσδήποτε χώρο καραντίνας!

Εθελοντές της Φιλοζωικής Κρήτης ξεκίνησαν δουλειά έτσι ώστε να κλείσουν το άνοιγμα μεταξύ τοίχου και σκεπής και σύντομα θα ξεκινήσει η αλλαγή πατώματος! Η εργασία γίνεται από εθελοντές αλλά χρειαζόμαστε πόρους για τα υλικά και την μεταφορά – αν μπορείτε να μας βοηθήστε να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα αδέσποτα του Ηρακλείου, παρα καλώ κάντε δωρεά μέσω Paypal ή με κατάθεση σε τράπεζα!

Change is here! Η αλλαγή ήρθε!

 

Social change is slow… but there are signs of it! (ΕΛΛ. παρακάτω)

Recently, we traveled to a remote village in the area of Hania to check up on an owned dog thought to be in distress. Obviously, we did not tell the owner who we were or the purpose of the visit but simply acted as naive tourists only to find out that apart from this hunter’s dogs (there were 2) being in good condition, the female was neutered!!!

Η κοινωνική αλλαγή είναι αργή… αλλά υπάρχουν ενδείξεις της!

Πρόσφατα ταξιδέψαμε μέχρι ένα απομακρυσμένο χωριό της περιοχής των Χανίων για να ελέγξουμε έναν δεσποζόμενο σκύλο ο οποίος θεωρούνταν ότι υπέφερε. Φυσικά, δεν αποκαλύψαμε στον ιδιοκτήτη ποιοί είμαστε ή τον λόγο της επίσκεψης αλλά προσποιηθήκαμε τους τουρίστες! Ως αποτέλεσμα δεν βρήκαμε μόνο ότι οι συνθήκες διαβίωσης των σκύλων (ήταν 2 τελικά) του κυνηγού ήταν καλές αλλά και ότι το θηλυκό ήταν στειρωμένο!!!

In a chronically leaking boat, energy devoted to changing vessels is more productive than energy devoted to patching leaks.” -Warren Buffett

Everyone knows Choco… Όλοι γνωρίζουμε τον Τσόκο…

(ΕΛΛ. παρακάτω)

Yes, the chocolate Labrador type dog that pees up the sunbeds and impregnates any female within a 2 km radius!

No, we didn’t pretend he is a stray and take him to be neutered but we found the owner and had a chat to him. He is happy to pay and to get the dog neutered but he works long hours in the shop and can’t leave… Result? He will make an appointment with the vet in Stalis and one of our CAWG volunteers will do drop off and pick up of the dog!!! Hooray!!!

Ναι, το σοκολατί ημίαιμο Λαμπραντορ που κατουράει όλες τις ξαπλώστρες και αφήνει έγκυος κάθε θηλυκό σε ακτίνα 2χλ!

Όχι, δεν κάναμε πως είναι αδέσποτο για να το πάμε για στείρωση αλλά βρήκαμε τον ιδιοκτήτη και του μιλήσαμε. Ο ιδιοκτήτης θέλει να στειρώσει τον σκύλο αλλά δεν μπορεί να αφήσει καθόλου το μαγαζί του. Αποτέλεσμα; Θα κλείσει ραντεβού με τον κτηνίατρο στην Σταλίδα και κάποιος εθελοντής της Φιλοζωικής Κρήτης θα πάει και θα φέρει πίσω τον Τσόκο!

Ο Αργύρης μας… Our Argyris…

(ENG below)

Αυτός ο κύριος περιφέρεται στα Μάλια από τον χειμώνα… όταν λοιπόν Σάββατο πρωί στις 7.50 τον είδα, σταμάτησα το αυτοκίνητο για να τον πιάσω ώστε να μπει στο πρόγραμμα στειρώσεων του Δήμου! Φοβισμένος, δεν ήθελε να πλησιάσει μέχρι που οι γιαγιάδες της γειτονιάς, χαιδεύοντας τον, τον κράτησαν αρκετή ώρα ώστε να του περάσω το λουρί και να μπούμε στο αυτοκίνητο!

Όταν ο Αργύρης επέστρεψε στην γειτονιά το ίδια βράδυ, τα εγγονάκια τον υποδέχτηκαν με χαρά και θα τον πρόσεχαν μέχρι να ξεζαλιστεί και να βγει και πάλι στο δρόμο!

This gentleman has been wandering around Malia since winter… so when I saw him on Saturday morning at 7.50,  I had to stop the car and try to catch him for the Municipality’s CNR program. Quite shy, he wouldn’t come too close to me but thankfully, the village ladies who care for him, stroked him long enough for me to put the lead around his neck and get him in the car!

When Argyris came back the same evening, the little grandchildren greeted him with joy and promised to look after him until the dizziness had faded and he could go out again!